کج خلقی

چطور با کودک کج خلق رفتار کنیم؟

مهمترین نکته این است که آرامش‎تان را حفظ کنید. به یاد داشته باشید که کج‎خلقی او طبیعی است و شما در ایجاد آن مقصر نیستید. واکنشی توأم با آرامش و ایجاد جوی آرام بدون این‎که در مقابل کودک کوتاه بیایید یا قواعدی را که برایش تعیین کرده‎اید، زیر پا بگذارید؛ استرس‎ها را کاهش می‎دهد و باعث می‎شود هم شما و هم فرزندتان احساس بهتری داشته باشید.

به یاد داشته باشید که کج‎خلقی کودک برای جلب توجه است. بنابراین یک راهبرد در مواجهه باکج‎خلقی این است که رفتارش را نادیده بگیرید و یا بردن او به اتاق دیگر ممکن است باعث پایان کج خلقی‎اش شود. بیشتر والدین باید برخی از این کج‎خلقی‎ها را تحمل کنند، به ویژه بین سن دو تا سه‎سالگی که کودک می‎خواهد استقلالش را تثبیت کند و همه کار‎ها را آن طور که خودش می‎خواهد انجام دهد نه آنطور که والدین به او می‎گویند. این‎گونه رفتار‎ها معمولاً با بزرگتر شدن کودک کمتر دیده می‎شود.

کجخلقی کودک هر علتی که داشته باشد، نباید باعث شود که والدین دائماً واهمه داشته باشند که در صورت عمل نکردن به یکی از تقاضاهای کودک با صحنه‎ای، مانند: کوبیدن خودش به زمین و جیغ و فریاد او رو‎به‎رو می‎شوند. والدین می‎توانند این‎گونه رفتار‎ها را با برخورد و واکنش درست در هنگام بروز آن تغییر دهند.

یک کودک خردسال مفهوم روانشناسی خونسردی یا کج‎خلقی را نمی‎داند، ولی می‎تواند دریابد که چه رفتاری او را به اهدافش می‎رساند و این تجربه را به وسیله آزمودن بزرگسالان به دست می‎آورد. البته کودکان گاهی فقط به این دلیل بداخلاقی می‎کنند که بیش از حد خسته و یا به شدت از نظر روحی آشفته شده‎اند ولی نمی‎توانند احساساتشان را به‎ درستی بروز دهند به هر حال؛ علت بروز این‎گونه کج‎خلقی‎ها هر چه باشد این‎گونه رفتار‎ها اصلاً پذیرفتنی نیست. کودک باید در یابد که چنین رفتارهایی درست و شایسته نیستند.

روش‎هایی برای کاهش کج‎خلقی در کودکان

* به بداخلاق‎های کودک بی‎اعتنایی کنید.

این روش سریعترین راه خلاصی از کج‎خلقی در کودکان است. زیراهدف اصلی بیشتر این رفتار‎ها در کودک جلب توجه بزرگترهاست. بنابراین نسبت به کج‎خلقی‎های کودکتان بی‎اعتناییکنید. وقتی می‎بینید کودک در حال جیغ و فریاد و به عبارتی بداخلاقی است از محل او دور شوید و به کار خود بپردازید و یا اگر مشغول صحبت با کسی هستید، صحبتتان را ادامه دهید. در ابتدا ممکن است بدرفتاری‎هایش شدیدتر شود ولی به تدریج با بی‎اعتنایی شما درمی‎یابد که این رفتارها بی‎نتیجه است و کم‎کم آرامتر می‎شود. وقتی آرام شد به او توجه کنید و طوری رفتار کنید که انگار هیچ اتفاقی نیفتاده و به او فرصت بدهید که به سرعت روابط خودش را با شما ادامه دهد بی‎آنکه در بارة رفتار او صحبتی بکنید.

* کودک را به محل دیگر ببرید.

اگر کج‎خلقی‎های کودک آنقدر ادامه یافت که احساس کردید دیگر هیچ راهی به جز تسلیم شدن به خواسته‎هایش را ندارید، راه دیگری را بیازمایید. به کودک بگویید اگر می‎خواهی به رفتارت ادامه دهی اشکالی ندارد ولی من تحمل شنیدن آنرا ندارم و باید به اتاق دیگری بروی و یا خودتان او را به اتاق دیگر ببرید و او را جایی بنشانید که بتوانید زیر نظرش داشته ب باشید.

* برای تقویت رفتار درست در کودکتان از روش تحسین و پاداش استفاده کنید.

به کودک یاد بدهید که چگونه می‎تواند از راه‎هایی به جز بداخلاقی و گریه کردن توجه شما را به خود جلب کند و به خواسته‎هایش برسد. و اگر در حالت بهتر و آرامتری رفتار کرد به کودک پاداش دهید. این روش کمک می‎کند که رفتار فرزندتان سریع‎تر تغییر کند.

اجازه ندهید کودک، از بد‎خلقی به عنوان وسیله‎ای برای شانه خالی کردن از بار مسئولیت استفاده کند.

 جالب است بدانید کودکان چقدر زود می‎آموزند که جیغ کشیدن و بداخلاقی آنقدر پدر و مادر را آشفته می‎کند که یادشان می‎رود چه کاری را به او محول کرده‎اند. بنابراین توقعاتتان را بطور دقیق برای کودکتان شرح دهید. و پی‎آمد انجام ندادن آن کار را برای او توضیح دهید. که مثلاً از روش محروم کردن استفاده می‎کنید و چیزی را که دوست دارد از او می‎گیرید (مثل تماشای تلویزیون) در این صورت کودک خواهد فهمید که بد‎خلقی‎هایش نمی‎تواند باعث شود که کاری را که از او خواسته شده انجام ندهد.

*اجازه ندهید کج‎خلقی‎های کودک پاسخ‎های «بله» یا «خیر» شما را تغییر دهد.

کودکان از همان ابتدای تولد آموخته‎اند که اگر به شدت گریهکنند به آنچه می‎خواهند دست می‎یابند. آنها می‎آموزند که با کج‎خلقی، توجه والدین را می‎توانند به سوی خود جلب کنند. بنابراین از این حربه استفاده می‎کنند. کودکان می‎دانند چه زمانی احتمال تسلیم شدن والدین بیشتر است. به کودک بفهمانید وقتی حرفی را می‎زنید، تصمیمتان همان است که گفتید و آن را تغییر نخواهید داد. از این‎ روش برای فائق آمدن به رفتار نامناسب کودک استفاده کنید.

* اسباب‎بازی‎هایش را محدود کنید.

یک کودک پر تحرک و شلوغ، ممکن است وقتی چند اسباب‎بازی داشته باشد بیش از حد برانگیخته شود. والدین باید به کودک یک یا دو اسباب‎بازی بدهند و از او بخواهند هر وقت بازی‎اش تمام شد آنهارا پس بدهد و یک اسباب‎بازی دیگر بگیرد.‎.

* راه‎های درست نشان دادن احساسات را به کودک بیاموزید.

کودک را تشویق کنید که دربارة احساساتش با والدین صحبتکند. وقتی کودک نداند چگونه احساساتش را  به صورت شفاهی بیان کند، ممکن است مجبور شود با اعمالش احساساتش را نشان دهد و بد خلقی کند.

 نتیجه: بدیهی است به دلیل وجود تفاوت‎های فردی و ویژگی‎های منحصر به فرد هر کدام از فرزندان، یک شیوة ثابت برای تربیت همة فرزندان وجود ندارد ولی با تکیه بر نقاط مشترک تمام کودکان می‎توان از شیوه‎های تربیتی و برخورد صحیح با ناسازگاری فرزندان که توسط متخصصان ارائه شده است بهره گرفت تا شرایط پرورش آرام و لذت‎بخش فرزندانمان بیش از پیش مهیا شود.

 

 منبع: چگونه با کودکان رفتار کنیم. ترجمه: شاهین خزعلی، هومن حسینی نیک، احمد شریف تبریزی. انتشارات: مروارید.

 

 

/ 1 نظر / 102 بازدید
خريد شارژ

پايدار باشيد. کارت شارژ خواستين در خدمتيم www.Mosaken.com [گل]